ساخته شده با نرم افزار : word 2013

 قسمتی از متن رمان :

 

رستاکه درحال بازکردن دکمه های مانتواش بودگفت:مسخره اس

 

امیر:چی شده؟

 

رستا:توزده به سرت؟چرااینقدبه اوناروی محبت نشون میدی؟من نمیدونم که چی بگم؟شرم آوره!!!

 

امیر:منظورت چیه رستادیشب خوب بودی نمیدونم یدفعه چت شده؟من امیرتتلوام بایدبه طرفدارام اهمیت بدم عزیزم

 

رستا:اوناولگردن اونایه مشت مارموزن اصلاشایدمیخان بهت نزدیک بشن که پولاتوبکشن بالا؟درسته نه؟

 

امیر:رستااین چه حرفیه؟

 

رستا:خوب حرفیه درسته...حالادیگه کارامیرتتلوبه جایی رسیده که درمقابل محبوبش ازیه مشت خیابونی صحبت میکنه!

 

امیر:رستابس کن

 

رستا:من بس نمیکنم من قراره ازتوبچه داربشم من محبوبتم چطورمیتونی حرفاموپشت گوش بندازی این چه وضعشه؟بگوزودباش

 

امیر:گفتم بس کن ساکت شو

 

رستا:من واقعاگیج شدم بدون هیچ شرم وحیایی توی روی من می ایستی وبه من میگی ساکت شو...

 

امیر:رستابسه...

 

رستا:نه توبس کن دیگه ازکارات خسته شدم نمیدونم که اصلاچجوری بامن رابطه داری انگارنه انگارمنم قلبتم توی قلبت جایی دارم نه؟یابازم اشتباهه؟

 

امیرواقعاازحرف های رستاسرش به دردآمده بودوکم کم درحال ازدست دادن کنترلش بود.

 

امیر:رستاعزیزم تمومش کن

 

رستا:نه تمومش نمیکنم میخام ببینم این امیرتتلویی که همه قربون صدقه اش میرن میخادبامن چیکارکنه...خستم کردی دیگه تحمل این زندگی روندارم اصلاای کاش اون موقع که چاقوخوردی میمرد...

 

رستاحرفی زدکه هیچ توقعش رانداشت...امیرچشمانش رابست وگفت:چی شد؟بگو...بگودیگه ادامه بده خانوم بگوکاش میمردم بگو.

 

رستاماتش برده بودودرهمان حالت خشکش زده بود.اولین باری بودکه به  امیرچنین حرفی میزد.امیرورستاباهم بحث داشتندامانه تاحدی که به آرزوی مرگ یکدیگربکشد!!!

 

رستا:عز...عزیزم من...م...ن...من دست خودم نبودمعذرت میخام.

 

امیربلندشدوازاتاق بیرون رفت.

 

رستاروی تختش افتادوبلندگریه کردو...